Τις τελευταίες μέρες ζήσαμε την αναταραχή για την υπουργοποίηση του Δημήτρη Καμμένου. Υπήρξαν έντονες αντιδράσεις λόγω απόψεων που έχει εκφράσει κατά καιρούς στο Twitter, τις οποίες δεν έχει νόημα να επαναλάβουμε. Τελικά ο Δημήτρης Καμμένος οδηγήθηκε σε παραίτηση, μέσα στη γενική κατακραυγή, και με το κόμμα του να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιλόγητα, πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα, μιλώντας για το τσεκούρι του Βορίδη που έγινε πριν από τριάντα χρόνια, και άλλα τέτοια φαιδρά. Αλήθεια υπάρχει κάποιος που να ξαφνιάστηκε με όλα αυτά; Ότι υπάρχει πολιτικός που εξέφραζε ακραίες απόψεις, και μάλιστα δημόσια; Ξεχνάμε ότι ο Δημήτρης Καμμένος δεν είναι μόνος του σε αυτή την υπόθεση. Υπάρχει κόσμος που τον έχει ψηφίσει, άρα σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο όπως εκείνος. Τέτοια φαινόμενα θα συνεχίσουν να μας απασχολούν για πολύ καιρό. Είναι το αποτέλεσμα του συντηρητισμού, και του τρόπου ανατροφής ενός ολόκληρου λαού. Όταν σου γεμίζουν το κεφάλι από μικρό παιδί με θεωρίες για τον περιούσιο λαό που μεγαλουργούσε όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια, λογικό είναι μεγαλώνοντας να βλέπεις παντού εχθρούς και συνωμοσίες. Το ευτυχές είναι ότι τα πράγματα αλλάζουν προς το καλύτερο, με αργούς ρυθμούς βέβαια, και κάθε καινούρια γενιά κουβαλάει όλο και λιγότερα συμπλέγματα των προηγούμενων. Μέχρι να απαλλαγούν εντελώς θα έχουμε φαινόμενα τύπου Πόρτα - Πόρτα, που εκτός από το Twitter θα δραστηριοποιούνται και στους τοίχους των πόλεων, όπως φαίνεται ξεκάθαρα από αυτή τη φωτογραφία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου